از همان ابتدای صحبت شروع به گریه کرد. از اشتباهاتی که سال‌ها قبل مرتکب شده تا جنایتی که چند روز قبل رقم زده، ابراز پشیمانی و ناراحتی می‌کرد. گفت: خشت اول گر نهد معمار کج، تا ثریا می‌رود دیوار کج. من هم قدم اولم را اشتباه برداشتم و حالا در این سن و سال باید طعم تلخ زندان و مجازات را تجربه کنم.
این خبر از عصر ایران نقل شده است. متن کامل و حقوق آن متعلق به منبع اصلی است.
خواندن متن کامل در عصر ایران ↗