تهران-ایرنا- روزگاری نه چندان دور در اواخر دهه هشتاد، شب‌های عید نوروز پای جعبه جادویی تلویزیون منتظر می‌نشستیم تا ماجراهای کارمند ساده و بی‌پناهی به نام «مسعود شصت‌چی» را تماشا کنیم. بیننده با دیدن عرق سردی که بر پیشانی شخصیت اصلی می‌نشست، با تکان دادن‌های عصبی دست‌هایش و با شنیدن دیالوگ آشنای «من اشتباهی بودم»، از ته دل می‌خندید.
این خبر از ایرنا نقل شده است. متن کامل و حقوق آن متعلق به منبع اصلی است.
خواندن متن کامل در ایرنا ↗