خبرهای شهدای ترور از جوان
چند روز قبل از شهادتش که در کنار خانواده بود، حال و هوای خاصی داشت. انگار می‌دانست که چند روزی بیشتر میهمان ما نخواهد بود؛ بنابراین محبتش به ما دوچندان شده بود. یادم است با وجود علاقه‌ای که به دو پسرمان داشت می‌گفت می‌ترسم عشق به آنها مرا از وظیفه اصلی‌ام باز بدارد
برای میثم، دفاع از وطن فقط یک شعار نبود. باور داشت اگر روزی خطری این سرزمین را تهدید کند، باید آنقدر پای ایران ایستاد که حتی اگر لازم باشد، جانمان را فدای یک وجب از خاکش کنیم. خدمت به مردم و عشق به وطن برای میثم یک وظیفه اداری و سازمانی نبود؛ میراثی بود که از پدر گرفته بود
شهید محمدامین در تماس‌های اخیرش با خانواده، بیشتر از همیشه از شهادت حرف می‌زد. به گفته خواهرش، آخرین جمله‌ای که از او در خاطر خانواده مانده، دعایی بود که از آنها خواسته بود برایش داشته باشند: «دعا کنید سربلند باشم... دعا کنید مثل شهدا بروم.» برای خانواده شاید این جمله در آن روز‌ها فقط بخشی از...
زندگی مشترک ما با یاد و خاطره شهدا آغاز شده بود. از برگزاری عقدمان در مزار شهید حججی تا رسیدن خود آقا سجاد به شهادت، همه‌چیز با عشق به این راه عجین بود. آقا سجاد در میان کار‌های روزمره هیچ وقت از یاد شهادت غافل نبود اصلاً یکی از شوخی‌های بین ما شده بود گفتن ایشان از شهادت...
محمود هر وقت می‌خواست برای مأموریت به سوریه برود، می‌گفتم سالم برگرد... در جوابم می‌گفت نگران نباش اگر بخواهم شهید شوم، تکه‌تکه می‌شوم. در جوابش می‌گفتم نگو! پیکرت باید سالم باشد، چون می‌خواهم موقع وداع صورتت را ببینم... همین هم شد. پیکرش سالم بود و توانستم با او وداع کنم
